โรคเหี่ยว

 

 

 

สาเหตุของโรค

เชื้อรา Cephalosporium sp. และ Fusarium subglutinans

ความเสียหาย/ความสำคัญ

พบว่ามีความสำคัญและสร้างความเสียหายได้บ้างในแหล่งที่มีการปลูกแบบให้น้ำชลประทาน แต่ความเสียหายไม่มากนัก

ลักษณะอาการโรค

อาการปรากฏให้เห็นในระยะอ้อยอายุ 6-7 เดือน อ้อยมีใบเหลือง ปลายใบแห้ง ระบบรากเน่า เมื่อผ่าดูภายในลำ เนื้ออ้อยภายในลำส่วนบนลักษณะปกติ เนื้ออ้อยในส่วนโคนบางลำปกติ แต่บางลำเน่าแดงช้ำฉ่ำน้ำ หรือเน่าแดงแห้งแกรน หรือแห้งคล้ายขาดน้ำบริเวณโคนลำใต้ดิน ลำที่พบอาการเน่าภายในโคนลำ ยอดอ้อยจะเหี่ยว อาการเน่าลุกลามทั้งลำทำให้ลำแห้งตายในที่สุด ส่วนลำที่ภายในลำปกติและมีอาการเน่าเฉพาะส่วนราก ใบอ้อยจะเหลืองแต่ยอดไม่เหี่ยว

เมื่อถึงปลายฤดูปลูก จึงพบอ้อยที่อาการเน่าลุกลามขึ้นไปด้านบนของลำ จะแห้งเหลืองตายเป็นหย่อม ๆ ในไร่ ส่วนกออ้อยที่มีเฉพาะอาการรากเน่าจะยังสามารถให้ผลผลิตได้ แต่จะไม่สมบูรณ์เท่าอ้อยที่เป็นปกติ

การแพร่ระบาด

เชื้อสาเหตุโรคสามารถพักตัวและติดอยู่ในเศษซากอ้อย หรือแพร่กระจายไปพร้อมกับท่อนพันธุ์อ้อย และเชื้อราสามารถสร้างส่วนขยายพันธุ์และปล่อยไปพร้อมกับฝนและลม

คำแนะนำการป้องกันกำจัด

1.         ไถแปลงอ้อยที่เป็นโรครุนแรง หลังจากการตัดอ้อยเข้าหีบในช่วงปลายฤดู

2.     ใช้พันธุ์อ้อยที่ต้านทานต่อโรค เลือกปลูกในพื้นที่ซึ่งพบการระบาดของโรค และหลีกเลี่ยงการปลูกอ้อยพันธุ์ที่อ่อนแอต่อโรค

3.         ใช้ท่อนพันธุ์อ้อยที่มั่นใจว่าปลอดโรค และมีสุขภาพดี

4.     ปลูกพืชหมุนเวียน ยกเว้นพืชที่อาจเป็นแหล่งอาศัยของเชื้อต่อไปได้ เช่น ข้าวฟ่าง ข้าวโพด ถั่วเขียว

5.     กำจัดวัชพืชที่อาจเป็นพืชอาศัยสลับของเชื้อโรค เช่น พง อ้อ หญ้าโขมงดอกเล็ก และหญ้าปากควาย

6.     อาจราดโคนอ้อยด้วยสารป้องกันกำจัดเชื้อรา เบโนมิล 50% ดับบลิวพี หรือ ไธอาเบนดาโซล 90% ดับบลิวพี อัตรา 20 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร ปริมาตร 300 มิลลิลิตรต่อกอ

7.     ควบคุมหนอนเจาะลำต้นอ้อย เพื่อไม่ให้อ้อยเกิดแผลอันอาจเป็นช่องทางให้เชื้อโรคเข้าสู่อ้อยได้

พันธุ์อ้อยที่ต้านทาน

อู่ทอง 4, เค90-77

พันธุ์อ้อยที่อ่อนแอ

เค88-92,  ฟิล66-07,  เค93-318,  อู่ทอง 3

เอกสารอ้างอิง

เฉลิมพล  ไหลรุ่งเรือง  อุดม เลียบวัน  อรรถสิทธิ์  บุญธรรม  ประพันธ์  ประเสริฐศักดิ์  วันทนีย์  อู่วานิชย์  ณัฐกฤติ  พิทักษ์  วัลลิภา  สุชาโต  สมศักดื์  ทองศรี  และตุลย์ อินทรัมพรรย์. 2547. เอกสารวิชาการอ้อย. กรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. กรุงเทพ ฯ. 147 หน้า.

ธนาคร จารุพัฒน์, วิชัย  ก่อประดิษฐ์สกุล, นิพนธ์ ทวีชัย และ ศศินาฏ แสงวงศ์. 2526. โรคอ้อยในประเทศไทย. สมาคมนักวิชาการอ้อยและน้ำตาลแห่งประเทศไทย. กรุงเทพ ฯ. 180 หน้า.