โรครากเน่า

 

รากอ้อยเน่าแห้งไป ทำให้อ้อยหักล้มได้ง่าย รากไม่สามารถยึดดินไว้ได้ และไม่สามารถดูดซับธาตุอาหารต่อไปได้

 

สาเหตุของโรค

เชื้อรา Pythium sp.

ความเสียหาย/ความสำคัญ

พบว่าอ้อยที่เป็นโรครากเน่า อ้อยจะชะงักการเจริญเติบโต ไม่สามารถดูดธาตุอาหารไปใช้ประโยชน์ได้ พบระบาดและสร้างความเสียหายได้มากในแหล่งที่มีการให้น้ำแบบตามร่อง

ลักษณะอาการโรค

อ้อยแสดงอาการใบเหลืองแห้งจากปลายใบเข้ามาหาโคนใบ ปรากฏจากใบล่างขึ้นไปยังใบบนของลำ บนรากอ่อนที่งอกใหม่ซึ่งผิวรากยังคงมีสีขาว จะปรากฏจุดแผลแดงทั่วไปบผิวราก ต่อมารากอ้อยเน่าเป็นสีน้ำตาลหรือดำ รากแห้งตายในที่สุด หากโรคเกิดรุนแรงระบบรากเกือบทั้งหมดของกอถูกทำลาย อ้อยไม่ตอบสนองต่อน้ำและปุ๋ย การเจริญลดลง ดึงกออ้อยให้หลุดจากดินได้ง่าบ

การแพร่ระบาด

เชื้อสาเหตุโรคเป็นเชื้อราที่อยู่ในดิน เมื่อมีการให้น้ำหรือฝนตก ส่วนขยายพันธุ์ของเชื้อราสามารถไปพร้อมกับน้ำ และเข้าทำลายอ้อยต่อไปได้ อ้อยที่มีแผลบริเวณรากจะมีเสี่ยงต่อการถูกเชื้อราเข้าทำลาย

คำแนะนำการป้องกันกำจัด

1.     ปรับปรุงดินด้วยปุ๋ยคอก ปุ๋ยหมัก หรือกากตะกอนหม้อกรอง ให้พื้นที่ปลูกอ้อยมีการระบายน้ำได้อย่างรวดเร็ว และไม่มีน้ำขัง

2.     พูนโคนกออ้อย เพื่อกระตุ้นการแตกกอและรากของอ้อยเป็นโรค เพื่อลดความเสียหายที่เกิดจากโรค

3.         ในสภาพดินที่เป็นกรดจัด ควรใส่ปูนขาวปรับดินให้เป็นกลาง

4.     การปฏิบัติการเขตกรรมต่าง ๆ ในไร่อ้อย ควรดำเนินการโดยระมัดระวัง เพื่อป้องกันไม่ให้รากอ้อยเกิดแผล อันอาจเป็นช่องทางให้เชื้อโรคเข้าสู่อ้อยได้

5.     ไม่ใส่ปุ๋ยเดี่ยว อาทิ ไนโตรเจนขณะที่อ้อยอายุต่ำกว่า 5 เดือน เพราะไนโตรเจนจะเร่งให้อ้อยเจริญเติบโต เซลล์เนื้อเยื่อรากและลำต้นเต่ง ง่ายต่อการเข้าทำลายของเชื้อ

6.     อาจมีการฉีดพ่นด้วยสารป้องกันกำจัดโรคพืช เช่น เมทาแลกซิลผสมแมนโคเซบ 8+64% ดับบลิวพี อัตรา 20 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร ที่โคนกออ้อยเป็นโรคทุก 15 วันจำนวน 2-3 ครั้ง จะพบว่าอ้อยมีการแตกหน่อและรากมากยิ่งขึ้น แต่ควรระมัดระวังไม่ใช้สารเคมีในอัตราสูงเกินไปหรือถี่เกินไป เพราะจะทำให้จุลินทรีย์ที่มีประโยชน์ที่อยู่ในดินถูกทำลายไปด้วย

พันธุ์อ้อยที่ต้านทาน

 

พันธุ์อ้อยที่อ่อนแอ

เค88-92

เอกสารอ้างอิง

เฉลิมพล  ไหลรุ่งเรือง  อุดม เลียบวัน  อรรถสิทธิ์  บุญธรรม  ประพันธ์  ประเสริฐศักดิ์  วันทนีย์  อู่วานิชย์  ณัฐกฤติ  พิทักษ์  วัลลิภา  สุชาโต  สมศักดื์  ทองศรี  และตุลย์ อินทรัมพรรย์. 2547. เอกสารวิชาการอ้อย. กรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. กรุงเทพ ฯ. 147 หน้า.

ธนาคร จารุพัฒน์, วิชัย  ก่อประดิษฐ์สกุล, นิพนธ์ ทวีชัย และ ศศินาฏ แสงวงศ์. 2526. โรคอ้อยในประเทศไทย. สมาคมนักวิชาการอ้อยและน้ำตาลแห่งประเทศไทย. กรุงเทพ ฯ. 180 หน้า.