โรคใบขีดสีน้ำตาล

 

อาการเริ่มแรกของอ้อยที่เป็นโรคใบขีดสีน้ำตาล

ลักษณะของเชื้อราสาเหตุโรคใบจุดสีน้ำตาล โดยเชื้อรามีการสร้างโคนิเดีย เป็นส่วนขยายพันธุ์ที่สามารถปล่อยไปพร้อมกับลมหรือฝนได้จากรอยแผล

 

สาเหตุของโรค

เชื้อรา  Cochliobolus stenospilus T.Mats. & Yamam. (perfect stage)  

     และ  Helminthosporium stenospilum Drechs.(imperfect stage)

ความเสียหาย/ความสำคัญ

โรคนี้ทำความเสียหายน้อยมาก พบอ้อยเป็นโรคนี้ประมาณ 10% เท่านั้น และทำความเสียหายกับอ้อยน้อย แต่สามารถก่อให้เกิดโรคได้กับหญ้าอาหารสัตว์ และหญ้าอื่น ๆ

ลักษณะอาการโรค

อาการเริ่มต้นจะปรากฏบนใบอ่อน โดยเป็นจุดช้ำๆ เล็กๆ มีสีแดงตรงกลางหลังจากนั้นแผลจะขยายยาวขึ้นขนานกับเส้นใบ และมีสีน้ำตาลปนแดงล้อมรอบด้วยรอยแผลสีเหลือง ความยาวแผลไม่แน่นอน มีตั้งแต่ 2-50  มิลลิเมต กว้าง 2-4 มิลลิเมตร ถ้าอ้อยเป็นโรครุนแรงมาก แผลจะติดต่อกันทำให้ใบอ้อยแห้งตายได้เร็วขึ้น ในอ้อยพันธุ์ที่อ่อนแดต่อโรคจะทำให้เกิดอาการยอดเน่าได้เช่นกัน

การแพร่ระบาด

เชื้อสาเหตุโรคสามารถอยู่ข้ามฤดูได้ในเศษซากอ้อยที่เป็นโรค และเมื่อมีความชื้นสูง เชื้อราจะสร้างสปอร์ปลิวไปตามลม โดยดินที่ขาดความอุดมสมบูรณ์และที่ขาดปุ๋ยโปแตสเซียม ฟอสฟอรัส จะยิ่งทำให้โรคมีความรุนแรงมากยิ่งขึ้น

คำแนะนำการป้องกันกำจัด

1. ปลูกอ้อยพันธุ์ต้านทานโรค และหลีกเลี่ยวการปลูกอ้อยพันธุ์ที่อ่อนแอต่อโรค

2. เติมปุ๋ยโปแตสเซียมและฟอสฟอรัส ช่วยทำให้โรคนี้ลดน้อยลง

พันธุ์อ้อยที่ต้านทาน

 

พันธุ์อ้อยที่อ่อนแอ

 

เอกสารอ้างอิง

ธนาคร จารุพัฒน์, วิชัย  ก่อประดิษฐ์สกุล, นิพนธ์ ทวีชัย และ ศศินาฏ แสงวงศ์. 2526. โรคอ้อยในประเทศไทย. สมาคมนักวิชาการอ้อยและน้ำตาลแห่งประเทศไทย. กรุงเทพ ฯ. 180 หน้า.